تبلیغات

ابزار هدایت به بالای صفحه

ابزار وبلاگ

تصویر ثابت

نور آسمانی ... - خداحافظ ماه خدا ...


آمدم دنیا برای دیدن روی علی     ورنه با این مردم دنیا چه کاری داشتم
اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِیِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَیْهِ وَعَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَةِ وَفی كُلِّ ساعَةٍ وَلِیّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَلیلاً وَعَیْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً

.:حرف دل:.

آری آقا جان زمان آن رسیده است که اللهم نشکو الیک فقد نبینا و غیبیة امامنا را بخوانیم. زمانه تاب ادامه دادن برایمان نگذاشته است.اما نمیدانم تا کدامین آدینه باید منتظرطلوع آن نـــــــورآسمــــــــــــــانی بمانیم و بسوزیم؟! اما میدانم مقصر خودمان و گناهانمان است چراکه از هزاران سال پیش تا کنون ملبیانی نبوده اند که دعوتت را لبیک گویند.آخر، این همه لاف زن و مدعی اهل ظهور پس چرا یار نیامد که نثارش باشیم؟؟؟!! مولای من طعنه ها و زخم زبان های مردم بی مهر زمانه نمکی است بر زخم دل عاشقان و دلسوختگان این وادی اما به عشق لبیک ندای منادی صبر میکنیم... آقاجان ، ما از تو به غیر از تو نداریم تمنا حلوا به کسی ده که محبت نچشیدست

تماس با ما

.:پشتیبانی آنلاین:.



.:معرفی سایت به دوستان:.

 
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:


Powered by ParsTools

نویسندگان

آمار

کل مطالب ارسالی:
کل نویسندگان:
بازدید امروز:
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل:
بازدید کل :
آخرین بازید :
آخرین بروزرسانی:

ای نگار دلم نمی آیی؟؟؟!!!!

اسلایدر

آمدم دنیا برای دیدن روی علی     ورنه با این مردم دنیا چه کاری داشتم
موضوع: دل نوشته | نویسنده: حسین زیبنده

***میخانه دگر جای من بی سر پا نیست        بگذار که پشت در میخانه بمیرم***
خداحافط.... تازه انس گرفته بودیم اما حیف چه قدر زود دیر شد. دوباره وقت رفتن است
چگونه با مهمانی محبوب خداحافظی کنم؟؟؟ آخر مگر نمیخواندیم و هل یرجع العبد الابق الا الی مولاه؟؟؟!!! نمی دانم کجا بروم...
مولای من محبوبانت به من آموخته اند که حق مهمان بر صاحب خانه این است که تا چند قدم او را مشایعت کند. شیطان پشت درب مهمان خانه کمین کرده است. منتظر است به عهد خود عمل کند، آخر او که به مهمان خانه ی الهی راهی ندارد پس مشایعتمان کن. اگر آفتاب نگاهت بر ما نتابد دوباره دل ما یخ می زند و ظلمانی می شود.دوباره بازمی گردیم به حال قدیممان...
یا سیدی و یا مولای... چه زیبا بود این نغمه ها در سحر های ماه خدا. چه زیبا نجوا می کرد امیرالمؤمنین در مسجد کوفه. مولای یا مولی انت المولا و انا العبد و هل یرحم العبد الا المولا
هرچه بود گذشت. سحرها گذشت، افطارها گذشت، نیمه شب ها گذشت، تشنگی ها و گرسنگی ها گذشت، بخشش ها گذشت و اینکه ما را بخشیدی یا نه هم گذشت. دیگر وقت خداحافطی است. اما خوشا به حال آنانی که عید بخشش گناهانشان را جشن میگیرند اما برای من هم که به ببدی ها و زشتی های قبلم باز میگردم عید است؟؟؟!!
راستی اسم تشنگی آمد.وقت افطار تا آب می نوشیدم یاد تلذی طفل شیرخواره ای می افتادم.تصویری از کودکی تشنه و مشکی بر دوش در آستان خیمه ی علمدار در ذهنم نقش می بست. یادی از شرمندگی مردی در برابر مولایش از ذهنم عبور می کرد... نمیدانم چرا، اما از هر هرچه فکرمیکنم جز به این نتیجه نمیرسم که این ماه تجلی محرم است و امام حسین تجلی رحمت واسعه ی خدا در این ماه.. شاید به خاطر همین است که خودتان فرمودید اگر کسی بخشیده نشده باشد باید تا روز عرفه صبر کند.آری باید به دامان مولایمان حسین برویم...  چه زیبا سروده که: وعده ی عاشق خسران زده ی ماه خدا         عصر روز عرفه ،صحن حسین(ع)، کرببلا

***امیری حسین و نعم الامیر****

هر آنچه بود گذشت از فضیلت شب قدر                   نگاه من به شب اول محرم توست


خلاصه خداحافط ماه خوبی ها....

دانلود مداحی خداحافظی با ماه رمضان (مقدم)               حجم:4/35 مگابایت                دانلود
                                                                                                                  لینک جدید
تصویری در ادامه مطلب

[http://www.aparat.com/v/da043739b6be61d5433c0c9eb8326ce1207128]